COVID-19 verhalenbank

We leven in een roerige tijd. De COVID-19 crisis is een ijkpunt in de geschiedenis. Het Historisch College FNI wil er voor zorgen dat ook de cruciale rol van de verpleegkundigen in deze crisis goed worden gedocumenteerd.

Waarom delen?

Uit ervaringen van verpleegkundigen, verzorgenden en verpleegkundig specialisten kunnen we lessen trekken voor de toekomst. Of je tijdens deze pandemie nu op de Intensive Care werkt, de Spoedeisende hulp, in een verzorgingstehuis of in de wijk. Wij zijn geïnteresseerd in ieders verhaal.

 

Wij zijn ook op zoek naar objecten die deze verhalen vertellen. Denk hierbij aan zelfgenaaide maskers of posters met bemoedigende boodschappen. Heb je foto's, video- of audiobestanden? Deze kunnen apart worden ingestuurd naar fni@venvn.nl. Wij zorgen ervoor dat deze goed worden bewaard en beschikbaar zijn voor toekomstige generaties.

Jouw bijdrage wordt op deze manier onderdeel van het verpleegkundig erfgoed. 

 

NB. Je hoeft jezelf niet te registreren op de website om wat te plaatsen. Het delen van jouw ervaring kan in het volgende paneel.

<
>

Corona - Archief

Bij plaatsing van jouw verhaal en beeldmateriaal, ga je er mee akkoord dat deze worden opgeslagen in het archief van FNI. Deze mogen worden gebruikt voor toekomstig onderzoek en tentoonstellingen. Je naam en e-mailadres achterlaten hoeft niet. Als je dat wel doet, kan het FNI je in de toekomst benaderen met eventuele vragen. Wij zullen te alle tijden vertrouwelijk met je gegevens omgaan en deze met niemand delen. Lukt het invullen niet? Of heb je vragen? Neem dan contact met ons op via fni@venvn.nl

 Deel jouw ervaring hieronder. TIP: typ je verhaal eerst in Word of een andere tekstverwerker en plak deze in het tekstveld. Klik daarna op de knop 'verstuur'. 

NB. Je hoeft jezelf niet te registreren op de website om wat te plaatsen.

 

Als je foto's, video- of audiobestanden aan je verhaal wil toevoegen dan kan dat door deze te mailen naar fni@venvn.nl

 

Enkele vragen ter inspiratie:

  • Welke uitdagingen kom je nu tegen in je werk?
  • Wat inspireert jou in deze tijd?
  • Heb je iets bijzonders meegemaakt? 
  • Welk object hoort volgens jou thuis in onze 'Coronacollectie'?
x
Hartelijk dank voor het delen van jouw verhaal. Deze wordt binnen drie werkdagen geplaatst op de website. Voor vragen over het plaatsen kan je contact opnemen met fni@venvn.nl
<
>

Met elkaar, voor elkaar - Karin

Hoi, Ik werkte op Zorghotel Udensduyn als bbl leerling verpleegkundige op de neurorevalidatie toen besloten werd dat we een cohort zouden worden. Ik volg de opleiding aan het ROC Nijmegen. Het ROC heeft een verhalenbundel gemaakt met ervaringen van leerlingen en stagiaires. Onderstaand mijn inbreng: Een stukje schrijven over de afgelopen weken. De eerste keer dat me dit gevraagd werd heb ik het afgewimpeld. Ik zat er nog middenin, was er echt nog niet aan toe om het op papier te zetten. En nu vanochtend weer de vraag. Wellicht is het leerzaam voor anderen. Ja, misschien wel maar het komt zó dicht bij mijn gevoel. 

En dan bedoel ik ook: heb ik zorg kunnen verlenen zoals ik vind dat iedereen zorg verdient? Ik heb zoveel meegemaakt, waar moet ik beginnen? Bij het moment dat ik op vrijdag ochtend mijn laatste gewone patiënt op de taxi zette, op weg naar een voor hem totaal onbekend nieuw huis, zonder zijn “eigen” verpleegsters. Of bij het moment, 1 uur later, dat ik volledig ingepakt met mijn collega’s zenuwachtig zit te wachten op de 1e corona patiënt vanuit het ziekenhuis. Zenuwachtig omdat we totaal niet weten wat we moeten verwachten. Ja, wel een klein beetje, we zijn gebriefd. Maar toch spannend! Moet ik wat vertellen over de patiënten, elk met hun eigen verhaal? De drukte in de ochtend? De onzekerheid dat je bij aanvang van je dienst niet weet welke van je patiënten er nog zijn? Zorgen zonder zorgplan? Werken met huisartsen die het team komen versterken en op een, ook voor hen totaal onbekende, “nieuwe” manier aan het werk zijn? Dat je door tijdgebrek niet altijd goed over kunt dragen? Het in de auto zitten en dan voor jezelf nog afvinken of je alles wel goed hebt achtergelaten? Het niet altijd kunnen volgen van protocollen en richtlijnen. Of juist over het familie contact. Het dagelijks terugbellen van vaders, moeders, zoons en dochters die blij waren met elk nieuwtje en hoop probeerden te putten uit elk gesproken woord. Soms fijn, vaak zwaar maar altijd waardevol! Het idee van het kamernummer vermelden op een a4’tje en dit plakken op de ramen zodat er gericht gezwaaid kon worden? En dan zwaaien en beeldbellen tegelijkertijd. Momentjes proberen te vinden waar mensen weer wat energie van krijgen. Maar ook patiënten die wakker werden uit een coma en hier niets meer van af wisten. Ze gingen slapen in Den Bosch en werden wakker in Leeuwarden. Zuster, waar ben ik nu? In Uden meneer. U bent in Uden en we gaan ervoor zorgen dat u snel weer opknapt. Totaal gedesoriënteerd maar langzaam knappen ze op. Wetende dat ze nog een lange weg te gaan hebben, maar ze zijn er nog. Soms kon het ineens snel gaan. Die curve waar je over hoorde, die verslechtering, hij was er echt en je zag hem vaak niet aan komen. Klinisch redeneren, zo belangrijk. Maar met covid19 ineens een heel stuk lastiger. Het echtpaar dat onafhankelijk van elkaar opgenomen werd. Zij op de ene verdieping vanuit huis en hij een week later vanuit het ziekenhuis waar hij 3 weken had gelegen. Samen opknappen, uiteindelijk in 2 kamers naast elkaar komen te liggen en na verloop van tijd eindelijk weer samen kunnen lunchen. Ja we hebben ook positieve dingen meegemaakt. De disciplines die allemaal bijspringen en alle “extra handen in de zorg” waar we dankbaar gebruik van hebben gemaakt. Mijn praktijkbegeleider die ineens als coördinator op mijn afdeling kwam werken. Mijn SLB ’er van de IG3 opleiding die ik in moest werken. De school was dicht, dus ze had zich opgegeven! Geweldig… De ambulances die af en aan kwamen rijden, mensen af leverden, soms zonder kleding en medicijnen. Regel het maar… Hoe warm zo’n pak is en hoe fijn het is om dit na 3 uur eindelijk uit te kunnen doen. Zoveel te vertellen en hoe meer ik opschrijf hoe meer ik me weer herinner… Collega’s die voorheen geen collega’s waren, samen met collega’s die je ineens op een heel andere manier leert kennen. De manager, ga er maar aan staan, die haar hele “huis” in 1 week tijd moest omturnen en alle neuzen, op de loonlijst en ingehuurd, dezelfde kant op moest krijgen. Samensterk, voor mij heeft het zo’n lading gekregen! Ik kan met zekerheid zeggen dat wij samen ontzettend sterk zijn. Als het er op aankomt is de samenwerking goed. Samenwerken als team, met disciplines, met ziekenhuizen en in de maatschappij. Met elkaar en voor elkaar…

 

<
>

Student zijn in Coronatijd

Wij 2e-jaars verpleegkundige-studenten van het Alfa-college, willen jullie graag vertellen over hoe onze studie eruit ziet in de coronacrisis. Wij hebben vijf dagen in de week les, waarvan we één dag in de week fysiek naar school gaan, van 12.00 tot 20.30. Dit is voor de meeste van ons een lange dag. De rest van de week zitten we thuis achter ons bureautje voor ons computerschermpje aan de online les, soms dagen van 9.00 tot 16.30. We zijn natuurlijk nog maar een maand onderweg, maar we merken nu al dat het moeilijk is om in deze tijd de motivatie vast te houden. Want hoe doe je dat als je de hele dag achter een schermpje zit? 

We merken dat we de interactie missen, het samen in een klas zitten en de stof behandelen. Op die manier is het een stuk leuker en ook een stuk makkelijker om de stof op te nemen. Maar helaas moeten we het hier voorlopig mee doen. We proberen samen met de docenten uit te vogelen hoe we de online lessen het beste aan kunnen pakken. Hoe maken we de lessen leuker? En hoe zorgen we ervoor dat we de motivatie vasthouden? Hoe zorgen we ervoor dat we de lesstof goed opnemen? Ook is het maar afwachten hoe onze stages er over een tijdje uit gaan zien. Gaan de stages wel door? En waar gaan we stage lopen in deze tijden? En hoe gaat dat? Het is een spannende tijd voor ons, zoals het waarschijnlijk voor alle andere studenten ook zo is. Het onderwijs veranderd van dag tot dag i.v.m. de maatregelen. Hoe zal het onderwijs er over een paar weken uitzien? Met vriendelijke groeten, Studenten 2e-jaars Carlijn van Eekelen, Larissa van der Ploeg, Iris Bonder, Soraya Olsuin, Martijn Hermse, Janique Ritzema.

<
>

Gedicht Corona IV - Anoniem

Een lockdown

 

Het was nodig

Het duurde lang

Maar was zeker niet overbodig

Na weken in spanning

Daalden de aantallen fors

De regels werden iets versoepeld

En iedereen ging weer los

Maar houden we wel afstand?

Letten we op elkaar?

 

Want voor je het weet

Vorm ook jij een gevaar

Wij zijn klaar met corona

Maar omgekeerd nog niet

Corona is nog niet voorbij

Ik hoop dat je dat ziet

Geef het goede voorbeeld

Want samen staan we sterk

Hou voldoende afstand

Zo wordt het virus snel beperkt

<
>

Home

Welkom op de website van het Florence Nightingale Instituut. Hier vind je allerlei themadossiers over de geschiedenis van de verpleging en verzorging. Ontdek hoe het vak zich door de jaren heen ontwikkeld heeft. Maak kennis met belangrijke vrouwen uit het vak. En deel deze informatie met anderen.

COVID-19 verhalenbank

We leven in een roerige tijd. De COVID-19 crisis is een ijkpunt in de (Nederlandse) geschiedenis. Het Historisch College FNI/V&VN wil er voor zorgen dat ook de cruciale rol van de verpleegkundigen in deze crisis goed worden gedocumenteerd.

Bekijk dit dossier

Canon

Bekijk hier de tijdlijn van de geschiedenis van de verpleging en verzorging, van 1800 tot nu

Bekijk dit dossier

Opdrachten voor het onderwijs

Speciaal voor MBO- en HBO studenten: ruim 20 educatieve opdrachten over de geschiedenis van de zorg

Bekijk dit dossier

Katholieke ziekenzorg

Katholieke religieuzen verpleegden zieken vanuit roeping en hadden tot de jaren ‘60 een belangrijk aandeel in de ziekenverpleging.

Bekijk dit dossier

Kraamzorg thuis

In Nederland was thuis bevallen de normaalste zaak van de wereld, ook nadat in andere westerse landen de medicalisering van de geboorte toenam. Nederlandse vrouwen kregen hun baby lange tijd liever thuis dan in het ziekenhuis. De kraamzorg heeft dus een lange historie.Toch daalt het aantal thuisbevallingen aanzienlijk. Hoe gaat dat verder en wat betekent die afname voor het beroep van kraamverzorgende? In dit dossier vind je de geschiedenis van de kraamzorg vroeger en nu.

Hall of Fame

Wie zijn ze, die vrouwen en mannen uit de geschiedenis die het beroep van verpleegkundige en verzorgende groot gemaakt hebben? Natuurlijk kent iedereen Florence Nightingale wel, maar al die andere ambassadeurs en voorbeelden verdienen ook onze aandacht. Hier zijn ze!

Verplegen in de wijk

Wijkverpleging staat volop in de schijnwerpers. Vergrijzing en bezuiniging maken dat de thuiszorg op een andere manier georganiseerd moet worden. Huishoudelijke hulp komt bij gemeenten te liggen, terwijl verpleging en verzorging een taak van de wijkverpleging blijven. De roep om de ‘ouderwetse wijkverpleegster’ weerklinkt. De vraag is dan natuurlijk wat voor iemand dat was. Lees hier alles over de geschiedenis en historie van de wijkverpleging.

Verplegen in het ziekenhuis

Waar verplegen we de patiënt. Thuis of in het ziekenhuis? Tegenwoordig worden patiënten - onder andere uit kostenoverwegingen - eerder naar huis gestuurd dan 25 jaar geleden. Verpleegkundigen krijgen daarom steeds meer alleen met ernstige zieken te maken. Hoe was dat in de 19e en de 20e eeuw? Hoe zagen ziekenhuizen er uit? Bestonden verpleegkundigen al en wat deden ze toen? Lees hier alles over de geschiedenis en de historie van het ziekenhuis.

De GGZ

Mensen met psychische stoornissen blijven tegenwoordig zo lang mogelijk thuis wonen. Ze worden ambulant behandeld of zelfs via internet. Patiënten heten cliënten. Oppassers en bewaarders hebben plaatsgemaakt voor verpleegkundigen of verpleegkundig specialisten in de GGZ. Lees hier meer over de geschiedenis en de historie van de GGZ.

Verplegen in de Z

Eeuwenlang zijn termen voor verstandelijk gehandicapten en psychiatrische patiënten door elkaar gebruikt. De haast eindeloze opsomming varieert van zwakzinnigen tot idioten, debielen, imbecielen, achterlijken, onvolwaardigen, onmaatschappelijken, onnozelen, waanzinnigen, gekken en dwazen. Bij verstandelijk gehandicapten of zwakzinnigen is er altijd sprake van gebrekkige verstandelijke vermogens. Het is een groep die niet of moeilijk voor zichzelf kan zorgen. De kwetsbaarheid is gebleven, maar tegenwoordig spreken we over ‘mensen met mogelijkheden’. Hoe komt dat zo? Lees hier alles over de geschiedenis en historie van de zorg voor verstandelijk gehandicapten.

Gezinszorg

De professional die organisatorische taken in een gezin overneemt, heet sinds 1997 verzorgende of helpende. Ook namen als thuisbegeleidster, ouderenhelpster of gezinshulp komen voor. Ze zijn afgeleid van de beroepsbeoefenaren die vanaf begin 20e eeuw in de gezinsverzorging werkzaam waren. Zij waren de praktische vervangsters van moeders, die hun taken in het gezin niet konden vervullen. Er werden hoge eisen aan hen gesteld. Hoe is het beroep van huisverzorgster - zoals de gezinsverzorgende vroeger heette - veranderd? Lees hier alles over de geschiedenis en de historie van de gezinszorg.

1895 - 1945

Particulier initiatief

In de 19e eeuw was de zorg voor het gezin de taak van de moeder. Als zij ziek was, had dat vaak dramatische gevolgen. Het grootste risico liepen arme huishoudens waar de vader en moeder allebei moesten werken. Het inkomen viel weg en het huishouden ontspoorde. Om ontwrichting van die gezinnen te voorkomen, riepen vermogende particulieren vanaf 1895 verenigingen in het leven. De eerste was ‘Hulp in het Huisgezin’ in Deventer en daarna volgden initiatieven in andere steden in hoog tempo. Ook de verzuilde kruisverenigingen, die vanaf het eind van de 19e eeuw het licht zagen, richtten zich op verbetering van verzorging van het gezin.

<
>

Canon van de gezinszorg

Een overzicht van de lange geschiedenis van de gezinsverzorging.

Bekijk dit dossier

’Hulp in de Huishouding’

Deze helpster van de Katholieke Vereniging ‘Hulp in de Huishouding’ vervangt de moeder in het gezin. Ze schenkt koffie voor vader en verstelt tussen de bedrijven door het linnengoed met de Singer naaimachine. Het kindje kijkt onwennig naar deze rijzige dame in wit uniform.


Periode
  • Van 1939 tot 1940





<
>

Handnaaimachine

De komst van de naaimachine verlichtte het werk van gezinsverzorgsters enorm. Het stoppen van sokken en kousen bleef een hele klus, maar dankzij de handnaaimachines, waarvan het merk Singer buitengewoon populair was, konden intensieve naaiklussen en verstelwerk sneller uitgevoerd worden. Tijdens de opleiding kwam ...

... het werk met hand- of trapnaaimachine ook aan bod. Men moest stukjes in lakens, overalls of blousjes kunnen zetten, en geblokte of gebloemde stoffen op een goede manier kunnen verstellen.


Periode
  • Van 1880 tot 1940





<
>

Beantwoord deze vraag en ontdek welke themadossiers voor jou interessant zijn.

De voor jou geselecteerde dossiers verschijnen naast elkaar. Je kunt via het pijltje in de rode balk aan de zijkant van het dossier verder klikken.

Verberg Ontdek wat deze site jou te bieden heeft