COVID-19 verhalenbank

We leven in een roerige tijd. De COVID-19 crisis is een ijkpunt in de geschiedenis. Het Historisch College FNI wil er voor zorgen dat ook de cruciale rol van de verpleegkundigen in deze crisis goed worden gedocumenteerd.

Waarom delen?

Uit ervaringen van verpleegkundigen, verzorgenden en verpleegkundig specialisten kunnen we lessen trekken voor de toekomst. Of je tijdens deze pandemie nu op de Intensive Care werkt, de Spoedeisende hulp, in een verzorgingstehuis of in de wijk. Wij zijn geïnteresseerd in ieders verhaal.

 

Wij zijn ook op zoek naar objecten die deze verhalen vertellen. Denk hierbij aan zelfgenaaide maskers of posters met bemoedigende boodschappen. Heb je foto's, video- of audiobestanden? Deze kunnen apart worden ingestuurd naar fni@venvn.nl. Wij zorgen ervoor dat deze goed worden bewaard en beschikbaar zijn voor toekomstige generaties.

Jouw bijdrage wordt op deze manier onderdeel van het verpleegkundig erfgoed. 

 

NB. Je hoeft jezelf niet te registreren op de website om wat te plaatsen. Het delen van jouw ervaring kan in het volgende paneel.

<
>

Corona - Archief

Bij plaatsing van jouw verhaal en beeldmateriaal, ga je er mee akkoord dat deze worden opgeslagen in het archief van FNI. Deze mogen worden gebruikt voor toekomstig onderzoek en tentoonstellingen. Je naam en e-mailadres achterlaten hoeft niet. Als je dat wel doet, kan het FNI je in de toekomst benaderen met eventuele vragen. Wij zullen te alle tijden vertrouwelijk met je gegevens omgaan en deze met niemand delen. Lukt het invullen niet? Of heb je vragen? Neem dan contact met ons op via fni@venvn.nl

 Deel jouw ervaring hieronder. TIP: typ je verhaal eerst in Word of een andere tekstverwerker en plak deze in het tekstveld. Klik daarna op de knop 'verstuur'. 

NB. Je hoeft jezelf niet te registreren op de website om wat te plaatsen.

 

Als je foto's, video- of audiobestanden aan je verhaal wil toevoegen dan kan dat door deze te mailen naar fni@venvn.nl

 

Enkele vragen ter inspiratie:

  • Welke uitdagingen kom je nu tegen in je werk?
  • Wat inspireert jou in deze tijd?
  • Heb je iets bijzonders meegemaakt? 
  • Welk object hoort volgens jou thuis in onze 'Coronacollectie'?
x
Hartelijk dank voor het delen van jouw verhaal. Deze wordt binnen drie werkdagen geplaatst op de website. Voor vragen over het plaatsen kan je contact opnemen met fni@venvn.nl
<
>

Zijn laatste uur - Eva Koenraadt

Hij hapt naar adem, zijn gehele toestand gaat hard achteruit. Alles wat wij voor hem kunnen doen, hebben we gedaan. Alles wat voor hem nu nog belangrijk is, is liefde. familie en samen. Angstig kijkt hij mij aan terwijl ik hem rustig probeer te krijgen, hem over zijn hand wrijf en door mijn beslagen bril hem geheel observeer. 

Op de gang kleed zijn vrouw zich volledig aan. Handschoenen, schort, mondkapje en een spatbril. Ze stormt binnen en loopt naar het bed. En enorme emotie aan verdriet walmt de kamer binnen. Ze laat zich over hem heen vallen. ‘Ik kan je toch nog niet missen mijn jongen’

Je ziet de onmacht omdat hij nog zoveel wil zeggen maar dit door zijn slechte toestand niet meer lukt. Zijn hand legt hij op de wang van zijn vrouw en zij pakt deze met haar beide handen vast. De tranen die onder haar spatbril vandaan lopen verdwijnen in haar mondkapje. ‘Zuster wil je ons niet alleen laten’

Tien minuten lang praat ze tegen hem, hoeveel ze van hem houdt, wat hij voor haar heeft betekend en dat ze niet kan voorstellen wat ze zonder hem moet. De net nog zo angstige man heeft nu een volledige rust over hem heen.

Langzaam wordt zijn hand slap en zakt terug op zijn bed. Zijn ogen vallen dicht en dan is het stil. Ondanks de herrie van het hard werkende zuurstof apparaat die hem zo lang als kon probeerde te ondersteunen is het nu stil, oorverdovend stil.

Zijn vrouw barst in tranen uit en laat zich weer over hem heen vallen. Machteloos kijk ik toe hoe haar verdriet zich nestelt in haar hele lichaam. Ik stap naar haar toe en wrijf met mijn handen omringt door handschoenen over haar rug in een poging wat troost te bieden.

‘KUT CORONA’ roept ze en ik voel volledig met haar mee...

<
>

Gaat het nog? - Eva Koenraadt

Vraag ik als ik mijn hoofd langs d edeurpost en de deur naar binnen wring. 'Ja hoor, best' mompelt hij. Niet echt.. zeg ik terug. Zijn blik haalt hij van zijn beeldscherm af. De wallen vormen een maantje onder zijn ogen en het valt mij op dat hij een wat grijzere coupe heeft gekregen in de afgelopen maanden. 

'Nee je hebt gelijk, het is een beetje druk. Maar anders verveel ik mij ook maar.' Samen lachen we erom en grappen nog even verder. Gelukkig breekt onze droge humor zo nu en dan de dag. 

De afgelopen maanden is het voor ons maar ook voor onze managers een enorme zware kluif geweest.. en nog! Want het werk achter de schermen valt ook echt niet mee.. De keuzes die ze moesten maken, het bereikbaar zijn, de vele uren werk, de druk op de schouders en het verdriet, angst en de spanning bij de collega’s en cliënten.

Op de werkvloer was en is het enorm heftig en zal dat nog wel even zo blijven.

Maar zag jij het ook? Die manager die voor de 5e of zelf 6e week non-stop achter elkaar aan het werk was? Die nog steeds hard bezig was toen jij naar huis ging? De manager die jij kon bellen al was het 23:00 ‘s avonds? Die soms onmogelijke keuzes moest maken waar altijd mensen het niet mee eens zijn? Ik denk mij in dat, ook dit voor hun, alles behalve makkelijk was en is.

Want het zorgpersoneel staat dan wel in de frontlinie maar ik ben blij dat ik soms kan terugvallen op de veilige basis.

Nou ik heb respect voor je hoor! Zeg ik. ‘Ach dat vind ik lief’ mijn uitspraak doet hem duidelijk wat. ‘Ja het is mijn werk hè’
Ik zou niet graag in jouw schoenen willen staan hoor! Zeg ik zonder twijfel.
‘En ik niet in die van jou’ zegt ook hij zonder twijfel.

Serieus kijkt hij mij aan en zegt:
‘Ik kan niet zonder jou en jij kan niet zonder mij!’ En ik geef hem helemaal gelijk: Dat is zorg, met elkaar!

<
>

Ondertussen... Eva Koenraadt

Ik ben juist blij dat er wat rust en structuur ontstaat in deze tijd van enorme chaos van angst, verdriet, spanning en hectiek.

Ondertussen is in onze regio het virus aardig verzwakt en lijkt de druk langzaam wat minder te worden. Nu zitten we in de periode waarin het spannend is om met elkaar stappen te zetten naar versoepeling.

Ondertussen ben ik blij dat alles stapje voor stapje terug gaat naar iets minder spanning op de denkbeeldige ballon. En dat alle regels en emoties zoals ze bij de start kwamen niet als dezelfde

Ondertussen is het bijna raar om te zeggen dat ik bijkom van een versnelling terug. Even geen weken van 50, 60, 70 of zelfs 80 uur werken in de week.

 

Ondertussen kunnen de meeste mensen wel indenken wat voor gevoel we hebben gehad en in welke situatie wij als zorgverleners de afgelopen tijd hebben gezeten. Bedenken wat we hebben moeten doen maar zeker ook hebben moeten laten.

Ondertussen wil iedereen wel weer snel door naar het normale leven, genoeg geklapt en waardering uitgesproken? Soms ben ik blij dat een ander het niet heeft hoeven mee maken. Om mensen weg te zien glijden, het verdriet te moeten voelen van de achtergebleven familie en de spanning en angst dagelijks mee te dragen.

Ondertussen hoor ik niet anders roepen ‘Snel weer naar normaal’ en ik? Ik hoop dat we ooit weer naar normaal kunnen maar ik geniet ondertussen vooral van een beetje lucht!

<
>

Home

Welkom op de website van het Florence Nightingale Instituut. Hier vind je allerlei themadossiers over de geschiedenis van de verpleging en verzorging. Ontdek hoe het vak zich door de jaren heen ontwikkeld heeft. Maak kennis met belangrijke vrouwen uit het vak. En deel deze informatie met anderen.

COVID-19 verhalenbank

We leven in een roerige tijd. De COVID-19 crisis is een ijkpunt in de (Nederlandse) geschiedenis. Het Historisch College FNI/V&VN wil er voor zorgen dat ook de cruciale rol van de verpleegkundigen in deze crisis goed worden gedocumenteerd.

Bekijk dit dossier

Canon

Bekijk hier de tijdlijn van de geschiedenis van de verpleging en verzorging, van 1800 tot nu

Bekijk dit dossier

Opdrachten voor het onderwijs

Speciaal voor MBO- en HBO studenten: ruim 20 educatieve opdrachten over de geschiedenis van de zorg

Bekijk dit dossier

Katholieke ziekenzorg

Katholieke religieuzen verpleegden zieken vanuit roeping en hadden tot de jaren ‘60 een belangrijk aandeel in de ziekenverpleging.

Bekijk dit dossier

Kraamzorg thuis

In Nederland was thuis bevallen de normaalste zaak van de wereld, ook nadat in andere westerse landen de medicalisering van de geboorte toenam. Nederlandse vrouwen kregen hun baby lange tijd liever thuis dan in het ziekenhuis. De kraamzorg heeft dus een lange historie.Toch daalt het aantal thuisbevallingen aanzienlijk. Hoe gaat dat verder en wat betekent die afname voor het beroep van kraamverzorgende? In dit dossier vind je de geschiedenis van de kraamzorg vroeger en nu.

Hall of Fame

Wie zijn ze, die vrouwen en mannen uit de geschiedenis die het beroep van verpleegkundige en verzorgende groot gemaakt hebben? Natuurlijk kent iedereen Florence Nightingale wel, maar al die andere ambassadeurs en voorbeelden verdienen ook onze aandacht. Hier zijn ze!

Verplegen in de wijk

Wijkverpleging staat volop in de schijnwerpers. Vergrijzing en bezuiniging maken dat de thuiszorg op een andere manier georganiseerd moet worden. Huishoudelijke hulp komt bij gemeenten te liggen, terwijl verpleging en verzorging een taak van de wijkverpleging blijven. De roep om de ‘ouderwetse wijkverpleegster’ weerklinkt. De vraag is dan natuurlijk wat voor iemand dat was. Lees hier alles over de geschiedenis en historie van de wijkverpleging.

Verplegen in het ziekenhuis

Waar verplegen we de patiënt. Thuis of in het ziekenhuis? Tegenwoordig worden patiënten - onder andere uit kostenoverwegingen - eerder naar huis gestuurd dan 25 jaar geleden. Verpleegkundigen krijgen daarom steeds meer alleen met ernstige zieken te maken. Hoe was dat in de 19e en de 20e eeuw? Hoe zagen ziekenhuizen er uit? Bestonden verpleegkundigen al en wat deden ze toen? Lees hier alles over de geschiedenis en de historie van het ziekenhuis.

De GGZ

Mensen met psychische stoornissen blijven tegenwoordig zo lang mogelijk thuis wonen. Ze worden ambulant behandeld of zelfs via internet. Patiënten heten cliënten. Oppassers en bewaarders hebben plaatsgemaakt voor verpleegkundigen of verpleegkundig specialisten in de GGZ. Lees hier meer over de geschiedenis en de historie van de GGZ.

Verplegen in de Z

Eeuwenlang zijn termen voor verstandelijk gehandicapten en psychiatrische patiënten door elkaar gebruikt. De haast eindeloze opsomming varieert van zwakzinnigen tot idioten, debielen, imbecielen, achterlijken, onvolwaardigen, onmaatschappelijken, onnozelen, waanzinnigen, gekken en dwazen. Bij verstandelijk gehandicapten of zwakzinnigen is er altijd sprake van gebrekkige verstandelijke vermogens. Het is een groep die niet of moeilijk voor zichzelf kan zorgen. De kwetsbaarheid is gebleven, maar tegenwoordig spreken we over ‘mensen met mogelijkheden’. Hoe komt dat zo? Lees hier alles over de geschiedenis en historie van de zorg voor verstandelijk gehandicapten.

Gezinszorg

De professional die organisatorische taken in een gezin overneemt, heet sinds 1997 verzorgende of helpende. Ook namen als thuisbegeleidster, ouderenhelpster of gezinshulp komen voor. Ze zijn afgeleid van de beroepsbeoefenaren die vanaf begin 20e eeuw in de gezinsverzorging werkzaam waren. Zij waren de praktische vervangsters van moeders, die hun taken in het gezin niet konden vervullen. Er werden hoge eisen aan hen gesteld. Hoe is het beroep van huisverzorgster - zoals de gezinsverzorgende vroeger heette - veranderd? Lees hier alles over de geschiedenis en de historie van de gezinszorg.

1895 - 1945

Particulier initiatief

In de 19e eeuw was de zorg voor het gezin de taak van de moeder. Als zij ziek was, had dat vaak dramatische gevolgen. Het grootste risico liepen arme huishoudens waar de vader en moeder allebei moesten werken. Het inkomen viel weg en het huishouden ontspoorde. Om ontwrichting van die gezinnen te voorkomen, riepen vermogende particulieren vanaf 1895 verenigingen in het leven. De eerste was ‘Hulp in het Huisgezin’ in Deventer en daarna volgden initiatieven in andere steden in hoog tempo. Ook de verzuilde kruisverenigingen, die vanaf het eind van de 19e eeuw het licht zagen, richtten zich op verbetering van verzorging van het gezin.

<
>

Canon van de gezinszorg

Een overzicht van de lange geschiedenis van de gezinsverzorging.

Bekijk dit dossier

’Hulp in de Huishouding’

Deze helpster van de Katholieke Vereniging ‘Hulp in de Huishouding’ vervangt de moeder in het gezin. Ze schenkt koffie voor vader en verstelt tussen de bedrijven door het linnengoed met de Singer naaimachine. Het kindje kijkt onwennig naar deze rijzige dame in wit uniform.


Periode
  • Van 1939 tot 1940





<
>

Handnaaimachine

De komst van de naaimachine verlichtte het werk van gezinsverzorgsters enorm. Het stoppen van sokken en kousen bleef een hele klus, maar dankzij de handnaaimachines, waarvan het merk Singer buitengewoon populair was, konden intensieve naaiklussen en verstelwerk sneller uitgevoerd worden. Tijdens de opleiding kwam ...

... het werk met hand- of trapnaaimachine ook aan bod. Men moest stukjes in lakens, overalls of blousjes kunnen zetten, en geblokte of gebloemde stoffen op een goede manier kunnen verstellen.


Periode
  • Van 1880 tot 1940





<
>

Beantwoord deze vraag en ontdek welke themadossiers voor jou interessant zijn.

De voor jou geselecteerde dossiers verschijnen naast elkaar. Je kunt via het pijltje in de rode balk aan de zijkant van het dossier verder klikken.

Verberg Ontdek wat deze site jou te bieden heeft